|
Afgelopen woensdagavond 11 januari vertrokken de Latttenbrekers van Carnavalsvereniging de Reedeurpenarren voor de 20ste keer naar Oostenrijk om met elkaar driedagen van de sneeuw te genieten.
De buschauffeurs Stefan en Jan (de laatste gaat al jaren mee) brachten de groep wintersporters naar hotel Kohlerhof in Fügen. Na aankomst van een uitgebreid ontbijt te hebben genoten stonden de eerste al snel op de lange latten in het skigebied van Fügen. Strak blauwe lucht, brede goed geprepareerde pistes, het werd een dag om nooit te vergeten. Niet alleen voor de Lattenbrekers maar zeker ook voor de Oostenrijkers. Ongetwijfeld hebben zij nog nooit zo’n grote groep (ruim 80) verkleed in de ontbijtzaal en op de pistes gezien.
Vrijdagmorgen lag het zwembad van het hotel om 8.00 uur vol. Op de kant stonden verschillende badmeesters aquajogging te geven aan een enthousiaste leerlingen. Het kan niet anders dan dat alle koffers gevuld waren met alleen verkleedkleren en zwemattributen. De lachspieren hadden het zwaar zo vroeg op de morgen. Na het ontbijt waaierde de groep uiteen; fanatieke skiërs, recreatieve skiërs, parlevinkers, wandelaars en de sleegroep begon aan haar tweededag overleg en zoektocht naar sleetjes en originele Rhodelbahn.
Een pak sneeuw op de pistes en niet al te veel zicht, maar ook in Hochfügen waren prachtige pistes. En een pistenbully waar José als bijrijder een afdalinkje op maakte. De boom in het ravijn bij Kaltenbach zal de innige omarming met Sander nog lang heugen. Het was enorm schrikken voor de groep waarmee hij op pad was. Nadat er geconstateerd was dat op een vervelende blauwe plek en wat schrammen na alles goed was afgelopen kon er opgelucht adem gehaald worden. Het leverde Sander wel de “Niet-Te-Stoppen” bokaal van de sleegroep op. Een eer die nog geen skiër ten deel is gevallen!
Na een avondje stappen lagen de aquajoggers wederom vroeg in het zwembad maar hadden toch wat meer moeite om op gang te komen. Daar brachten de hoffies Debby en Denise verandering in. In hun indianenjurkjes zorgden ze ervoor dat de spieren snel opgewarmd werden. Uiteindelijk belanden ze samen met prins Zotte Mathot in het water. Na het ontbijt splitste de groep zich weer op om er een laatste onvergetelijke dag van te maken. De sleeploeg ging wederom opzoek naar sleetjes. Een taxiritje en twee busreizen verder was de rhodelbahn eindelijk in Gerlosstein gevonden. Het was even zoeken maar dan héb je ook wat! (Helaas is de pet van Fred niet meer gevonden, maar dat is wellicht maar beter ook.)
Het laatste diner op zaterdagavond was wederom klasse. De reden dat het Lattenbrekersbestuur zowel het bedienend personeel als degene van de keuken uitnodigden om een staande ovatie in ontvangst te nemen.
Op de terugreis kwam er eindelijk een einde aan het onvermoeibare uithoudingsvermogen van de Lattenbrekers. Het grootste gedeelte van de groep heeft de 950 km durende reis slapende meegemaakt. Een overheerlijk ontbijt bij Gasterij Vergeer was de afsluiter van een paar geweldige dagen dankzij de organisatoren Hans, Aad, Diederik, Nick en Marco. |
Ga je (helaas) niet mee en wil je de skiers uitzwaaien? Morgen rond 17:30 uur bij Gasterij Vergeer vertrekt de bus, so be there! 
